برگ سبز زندگی
برگ برنده ی من در همه ی سختی ها تویی. همان جاهایی که دارم شکست می خورم رخ نشان می دهی و من به بازی بر می گردم. تو شده ای راز شکست ناپذیری من. من هم شده ام مجذوب و شیفته ی تو. × ۱۳۹۶/۰۵/۱۱ × میکائیل.
شعر و ریسمان
زمستان چه زود از راه میرسدناگهان میبینی روزها کوتاه شده اند. کوتاه به اندازه یک نماز شکسته خواندن .زمستان اگر آدمی تنها باشد حتما دلش میگیرد.دلش تنگ میشود برای آن حس خوبی که دوست میداشت همیشگی باشد.اما دل کندن همیشه از یک جا شروع می شود. از یک روز به بعد باید لطف کودکی را رها کنی و در همان دوران کود
آن آدم در دوردست
تو ، از جاده های میان دشت ها گذشتی و لابلای مزارع و درختان آن آدم را دیدی که خیلی دور از تو ایستاده بود. آنقدر دور بود که نمیشد تشخیص بدهی رویش به کجاست. فقط یک حاله ی سیاه و کوچک...یک شبه خیلی دور از آدمی بود که در دوردست ها تو را تماشا میکرد. من ، داشتم قصه ی تلخی را مرور میکردم و نمی دانستم دیگر
شاهین
کلاف زندگی اش حالا آرام باز می شود و مثل دنباله ای در آسمان ، به جایی می رود که ما نمی دانیم کجاست. نمیدانیم کجا ، اما رفیق باور کن که جایی بهتر از این دنیا میرود. حالا دلتنگی برای مایی میماند که میشناختیمش. برای من بعنوان یک دوست. بیشتر از همه برای تو بعنوان فرزند. همه دوستش داشتیم و دلتنگ مهربانی
مثل عطرهای عربی
لابلای احساسات درون، همیشه یکی دوتا هستد که بویشان فرق دارد. رنگشان فرق دارد. مثل عطرهای تند عربی که از بین صدها بوی دیگر خودش را نشان میدهد. آن موقع است که می بینیش. بیرونش میکشی و نگهش میداری. جدا از بقیه دنیا. تو ، آن حس نابی که می خواهم بشناسمت.
بي پا و بي سر
بار سفر بسته بود يكي از ملال آورترين باورهايم... هر قدمي كه بر ميداشت صدها چيز عوض ميشد درون من... رفت و جاي خالي اش را تو پر كردي با آغوش مهربان و پاكت... دلم ميخاد برگردم كمي به لحظه هاي تلخ گذشته و براي خودم از امروز بگويم... از امروزي كه با تو ميگذرد... و چ خوش ميگذرد...براي آن روح آزرده از امر
خانه ي امن من
تو شده اي خانه ي امن من. از پس يك روز شلوغ و پر تنش عبور ميكنم. از حرافي ها روزانه و از بگو مگو ها و از خنده هاي نچسب عبور ميكنم. از آدمهايي كه تا آخرين لحظه پشت در خانه ات هم رهايت نميكنند عبور ميكنم. با ته مانده لبخند و خوش بشي كه با همسايه كناري انجام ميشد وارد خانه مي شوم. در را مي بندم. لبخند ا
تو خود حجاب خودی
بین همه ما یک دیوارهای نامرئی هست. هرچقدر بهم نزدیک شویم هم این دیوارها هست. همیشه یک چیزهایی میماند ته دل وامانده و میشود اندوه. انگار هیچ حدی از رفاقت و عشق و بندگی این دیوار را نمیشکند. برای همین من، منم و تو ، تویی. × ۱۳۹۶/۰۳/۲۴ × میکائیل.
Nobody move....nobody get hurts
Yellowman - Nobody Move, Nobody Get Hurt.mp3-Link اگه پشت هر شوخی ، یکم حرف جدی باشه... این واقعا خیلی شوخیه بی مزه ایه. خیلی شوخیه بدیه این دموکراسی.
بی ایمانی
ایمانت را که از دست میدهی ، دنیا عوض می شود. دنیایت می شود یک چیز لعنتی. دیگر نه آب همان آب است ، نه تو دیگر همانی و نه قرمز دیگر قرمز است.
کمی از من
این روزها برای کامل بودن دیر است. برای بهترین بودن ، برای قهرمان بودن ، برای شماره ی یک بودن... دیر است. شاید حتی برای انسان بودن دیر باشد. من... همین ساده پوشه ساده زیستم... همینجا در میانه ی جدول معیار آدمیت. من کمی کمتر از خوب ، کمی بهتر از بد. کمی عارف ، کمی شاعر ، کمی عاشق ، کمی انسان. کمی از ه...
شاهین و کاوه
هر چیزی که ماندگار شود ، عزیز هم می شود... حالا مگر می شود یک رفیق قدیمی را ، دوست نداشت... دوستی با تو تنها تصمیم درست زندگی ام بوده تابه امروز... بر خلاف تجربه ام با سایر آدمها تو تنها کسی بودی که یک ذره محبت های بی ارزش منو با محبت های بیشتر جواب دادی. امیدوارم رفاقت هات رو جبران کنم رفیق ماندگار...
هوای آغوش تو
هوا سرد باشد ، گرم باشد روز باشد ، شب باشد خوب باشد ، بد باشد ببارد ، نبارد بتابد ، نتابد زمستان بود حالا میگویند بهار می آید می خواهد بیاید ، می خواهد نیاید هوای دنیا هر چه باشد حال من ، هوای آغوش توست
نوروز 95
دلت سبز زمین روزگارت روشن شاخسارت پر ز گل ، پر ز میوه عید امسال با چیزی شبیه معجزه آمد سراغم... عیدت مبارک عزیزم